Log in
Met een nieuwe klimaattop voor de deur - en ongewoon zacht weer buiten - staat de politiek opnieuw voor de taak om de uitstoot van CO2 te beperken. In tegenstelling tot eerdere klimaattoppen zijn er nu, naast politieke opties, ook economische instrumenten beschikbaar. Het bestrijden van klimaatverandering is een economisch vraagstuk geworden. Ingrijpen vraagt om waardering van publieke diensten en afbraak van subsidies voor fossiele brandstoffen.
Hans Langeveld

Het is vijf jaar geleden dat de laatste klimaattop mislukte. In een massabijeenkomst van politici, wetenschappers en lobbyisten werd in een tijdsbestek van twee weken de hoop op een snelle aanpak van klimaatverandering voor jaren getorpedeerd. Grote demonstraties, verhitte debatten en een deal tussen China en de VS, de grootste vervuilers, maakten het tot een wanvertoning. Ik was zelf even bij de top. Hoewel voorzien van een officiële uitnodiging leek het er lang op dat Johan Sanders en ik zouden stranden bij één van de vele controles. Maar uiteindelijk konden we in het (VIP-) spoor van een Amsterdamse wethouder mee naar binnen. Net op tijd om ons boek over de biobased economy te presenteren. Het zal de tijd van het jaar zijn, maar de herinnering maakt me weemoedig. Hoe optimistisch waren we! Een akkoord leek haalbaar. Saddam Hoessein leefde nog; niemand had van IS gehoord. Lance Armstrong was de grootste wielrenner en Russische staatsdoping iets uit het verleden. Een temperatuurstijging…