Log in
Hoe kook je een suikerbiet zo, dat je er plastic uit krijgt? Die vraag beantwoordt Ola Wróblewska in haar dissertatie, een soort 'receptenboek' voor chemici waarmee ze eind november promoveerde aan de Universiteit van Maastricht, onder wetenschappelijke begeleiding van Katrien Bernaerts in de onderzoeksgroep van professor Stefaan de Wildeman. Wróblewska is hiermee de eerste promovendus bij het Aachen-Maastricht Institute for Biobased Materials.
Pierre Gielen

Het onderzoek viel onder het project ‘Beets to Biopolymers’, waarin projectpartners Maastricht University, Rijksuniversiteit Groningen, SuikerUnie, Philips en Astron samenwerken aan het maken van polyamides (nylon) uit galactaarzuur derivaten (GalX). Daartoe worden unieke cyclische monomeren verkregen door de extractie en chemische modificatie van suikerbietenpulp. Drie aspecten waren in dit project van belang:

  • Sociaal-economische waarde: ‘We gebruiken tweede generatie biomassa, dus feitelijk reststromen uit de suikerindustrie, die niet concurreren met de voedselproductie.’ De productie van suikerbieten levert per jaar namelijk net zo veel suiker op als bietenpulp (beide ruwweg 1 mln ton).
  • Industriële verwaarding: ‘We moeten een synthesemethode gebruiken die zich gemakkelijk laat opschalen; eerdere pogingen om biobased polyamides te maken uit suikerbietenpulp strandden, omdat ze niet industrieel relevant waren, ze werkten alleen in het lab met grote hoeveelheden oplosmiddelen. De gebruikelijke industriële synthese van polyamides uit fossiele grondstoffen was daartentegen niet compatibel met de productie uit biomassa. Zo was aanpassing van de procestemperatuur belangrijk om het carameliseren…